سفارش تبلیغ
صبا
  • Slide1
  • Slide2
  • Slide3
  • Slide3
خادم الحسین حکیم مهدی
مزاج شناسی
نوشته شده توسط : خادم الحسین حکیم مهدی - تاریخ : پنج شنبه 94/6/5 ساعت 10:37 ع

مزاج شناسی1 صفراء ( گرم و خشک) ؛ مشخصات صفراوی ها و درمان‌‌

 

صفراء : در لغت به معنای زردی است و در اصطلاح ترشحات زردرنگ کبد را گویند ، طبیعت صفراء  گرم و خشک است و مواد غذایی صفرازا گرمای زیادی را در بدن تولید می‌کنند    .

 اما درمان این عارضه در افراد بالغ طبق روایات معصومین : با سه روش انجام می‌شود که عبارتند از: 1- قی 2- تنقیه 3- حجامت که در کنار این سه روش درمانی ، پرهیز از موارد صفرازا هم توصیه می‌شود ، ضمن اینکه در بین غذاهای معمول مردم از نخود به عنوان صفرا بر (یعنی ضد صفرا) نام برده می‌شود    .

 

در روایات و کتب طب سنتی از صفرا به عنوان سم خون نام برده شده است، پونه (سبزی یا عرق آن) در رفع این عارضه بسیار مفید و کارساز خواهد بود. در یک انسان عادی و سالم میزان صفرا یک درصد باید باشد    .

 مشخصات افراد صفراوی

 

 بازتاب روانی و رفتاری در افراد صفراوی     :

 

 علاقمند به شعر و ادبیات، دارای استعداد خشونت و بدخلقی ، پائیز و زمستان را دوست دارند،گاهی با اراده و گاهی سست ، گاهی پرانرژی گاهی کم‌انرژی، دارای استعداد معنوی به صورت مقطعی، تند و تیز و بی قرار، ناآرام و دودل ، گاهاً باعث رنجش دیگران می‌شود،  تیزبین و دقیق در برخی ابعاد ، مقید به اصول ، منظم و حساس ، آینده‌نگر و گاهاً خیالباف و دقیق در تصمیم‌گیری ، حاضرجواب و باهوش ، گاهاً سخاوتمند ، میل بالای جنسی و توان جنسی متغیر ، سریع، چالاک و پرانرژی ، علاقه زیاد به آب یخ و یخ ، تمایل به سردی‌ها دارند و از گرمی‌ها گریزانند     .

 

 علائم پوستی و گوارشی صفراوی‌ها    :

 

 دارای پوستی خشک ، زبر و بدون رطوبت ، دارای منافذ پوستی درشت ، رگهای دست گاهی آشکار و گاهی پنهان هستند ، رنگ پوست گرایش به زردی دارد، سفیدی چشم سفید با گرایش زرد است ، مردمک چشم میشی روشن است، موی سر، خشک و ضخیم و برجسته است ، رنگ مو، سیاه و خرمایی است ، مزه دهان تلخ صبحگاهی است، غالباً دهان خشک و تشنه است ، افراد صفراوی کم اشتها هستند، توان هضم غذا بالاست، نفخ معده ندارند، یبوست ندارند ، افراد صفراوی غالباً گرایش به ترشی دارند، بوی بد دهان ندارند، بوی بد مدفوع ندارند، قار و قور شکم ندارند ، رنگ ادرار زرد تیره

 درمان  صفراوی‌ها و توصیه های غذایی     :

 افراد صفراوی غالباً در اثر حجامت ، تعدیل مزاج یافته و رنگ و رویی به مراتب روشن‌تر از قبل خواهند داشت، اشتهای آنان با حجامت افزایش می‌یابد و در صورت تکرار حجامت ، چاق خواهند شد    .

 مصرف میوه ها ، گیاهان وغذاهای سرد و تر ، میزان صفراء را در بدن کاهش می دهد از جمله : انار وشاتوت ، زرشک ، تمشک ، زرد آلو ، هلو ، خیار ، کاهو ، هویج ، روغن زیتون ، کنجد ، سیب ،گلابی ، سوپ جو ، کدو خورشتی ، خوراک قارچ ، کدو حلوایی ، اسفناج ، گشنیز ، نخود و نخود فرنگی ، عدس ، ماش ، جو دو سر ،  لیمو عمانی

 نمونه‌ای از رژیم غذایی مناسب برای افراد صفراوی کاهو می باشد که سرد و تر است و برای دفع صفرا مفید است ، انواع سالادها با سرکه ، ماهی، ماست و به طور کلی لبنیات ، مرکبات ، ماء الشعیر (آب جو) ، آبغوره ، آب‌لیمو برای صفراوی‌ها مفید و لازم است    .

 نکته قابل ذکر این است که مواردی که صفرا را افزایش می دهد عبارتند از: غذاهای چرب و شیرین ، پرخوری ، بعد از غذای مختصر دوباره غذا خوردن ، آش رشته ، ماکارونی ، سیر ، پیاز و شیرینی جات قنادی

مزاج شناسی 2 دم ( گرم و تر) ؛ مشخصات دموی ها و درمان

دم به معنای خون بوده و گرم و تر است وبرای رساندن غذا و اکسیژن به سلولها است و به افراد صاحب این مزاج ، دموی یا طبع بهاری گفته می‌شود    .

  در یک انسان عادی و سالم میزان دم، باید 49 درصد باشد در روایات از مزاج دم به بهترین مزاج تعبیر شده و توصیه شده که زنان باردار در ماه پنجم و ششم دوران بارداری حجامت کنند تا فرزندانی با مزاج دموی داشته باشند. خون از آنجا که گرم و تر است افراد با مزاج دم غالباً بدنی با حرارت بالا و پوست مرطوب دارند. معمولاً بیماری‌های افراد دموی به علت کثرت خون و یا اصطلاحاً غلیان (جوشش) خون پیش می‌آید که حجامت در این افراد می‌تواند بهترین راه درمان بیماری‌ها، از جمله میگرن و سینوزیت باشد، ضمن اینکه بیشتر افراد دموی معمولاً مشکلات جنسی دارند که باز بهترین درمان برای آنها حجامت و در صورت لزوم تجویز ، ضماد و روغن‌های سرد می‌تواند در درمان آنها مؤثر باشد    .

 پرخوری و خوردن بیش از حد ، خوردن بادمجان ، غذای نشاسته‌ای ، آب یخ ، شیرینی جات قنادی و غذاهای کنسرو شده غلبه دم را به دنبال دارد     .

 مشخصات افراد دموی :

 بازتاب‌های روانی و رفتاری در افراد دموی :

 استعداد شاعری، علاقمند به طبیعت ، با محبت ، بلندپرواز  ، دوراندیش ، اهل خیر و معنویت ، خوش اخلاق و خوش رو ، شجاع و جسور ، دارای توان ریسک ، اعتماد به نفس بالا ، سخاوتمند ،  تنوع طلب و بی علاقه به کار تکراری ، معمولاً بی نظم ، نوع دوست ، معمولاً بدحال در تابستان ، دارای هوش و حافظه قوی ، میل و توان جنسی فراوان ، چالاک و پرانرژی، مستعد شقاوت آنی

 علایم پوستی و گوارشی افراد دموی :

 برجسته بودن رگهای بدن به خصوص پشت دستان ، پوست نرم، مرطوب و گرمی دارند، منافذ پوستی درشتی دارند که از علایم منافذ درشت خوب عرق کردن است ، رنگ پوست گندم‌گون یا گلگون است رنگ چشم (سفیدی) با گرایش قرمز است ،رنگ مردمک میشی تیره و سیاه است موی سر: درشت و قابل انعطاف و دارای پیچ درشت است، رنگ مو: سیاه خرمایی تیره و روشن و معمولاً پر مو هستند ، مزه دهان  شیرینی صبحگاهی است ، دهانشان کم رطوبت است و کم تشنه می‌شوند، اشتهای زیاد و خوراک خوبی دارند، توان هضم غذا بسیار بالاست ، نفخ معده ندارند، یبوست ندارند، گرایش به شیرینی کم دارند و گرایش به شوری هم بسیار اندک است ، گرایش به ترشی کم دارند ، بوی بد دهان ندارند، بوی بد مدفوع ندارند، قار و قور شکم ندارند ، تمایل به سردی‌ها ندارند ولی تمایل به گرمی‌ها اندکی دارند ، سرسنگین شده ، چرت زدن ، کم حواس ، کش آمدن آب دهان ، گر گرفتگی  ، زبان قرمز می‌شود مثل آنکه رب انار یا زرشک خورده باشد ، بدن دچار خارش ودمل و جوش ریز بیشتر در گردن بین کتف شده.

 درمان  دموی ها و توصیه های غذایی :

 باید غذاهای خنک و سردی مثل آش انار، آش آلو، آب زرشک خیار، مرکبات و ماست و… مصرف کنند تا حرارت بدن تعدیل شود ، اگر فرد دموی همراه با غذای گرم مثل شیرینی‌جات از مواد و اغذیه سرد استفاده نکنند دچار جوش و خارش بدن، گر گرفتگی، بیقراری، کهیر، سوزش ادرار، سوزش سر دل، و آفت دهان خواهد شد،  معمولاً بیماری‌های افراد دموی در اثر افزایش حرارت و رطوبت و به طور کلی افزایش خود خون به وجود می‌آید که حجامت به عنون مؤثرترین درمان برای دموی مزاج‌ها مطرح است. چون دم گرم‌ و تر است و رژیم غذایی مناسب برای دموی‌ها رژیم غذایی سرد و خشک است. مثل عدس که مزاج سرد و خشک دارند.

 ناشتا (خاکشیر – بالهنگ – تخم ریحان – تخم مل – قدومه شیرازی – بالنگو- اسفرزه) یکی از اینها را در آب بریزید، حجمش زیاد می‌شود و بخورید. حرکات دودی روده را زیاد کرده و روده به راحتی کار می‌کند.

 مزاج شناسی 3 بلغم (سرد و تر) : مشخصات بلغمی ها و درمان

میزان بلغم در انسان سالم یک درصد است و چون سبک‌تر از سودا و دم است معمولاً حجام در اولین خون‌گیری فرد بلغمی شاهد خون شفاف و کم مایه‌ای است ،بلغم مثل کشک یا سفیده تخم مرغ بوده و مربوط به سیستم لنفاوی یا سیستم ایمنی است و از جنس آب و سرد و تر است،افراد بلغمی به علت سردی این مزاج دارای رنگ پوستی روشن ، بور و یا حتی پوست سفید و موهای بور یا سفید می باشند .

به طور کلی پوست و مو بهترین و راحت‌ترین راه برای شناخت مزاج افراد است و موی تیره و خشن نشانه فردی با مزاج گرم و موی روشن و نازک (لَخت) نشانه فردی با مزاج سرد است. [دم و صفرا گرم هستند، سودا و بلغم سرد هستند] افراد بلغمی علاوه بر پوست و موی روشن و شفاف دچار چاقی شکمی و مقداری هم چاقی از ناحیه پهلو می‌باشند که البته با تعدیل بلغم خود و روی آوردن به مصرف موادی که گرم و خشک هستند مثل خرما و زیره و اسپند و… می‌توانند از چاق شدن مفرط جلوگیری به عمل آورند و با مصرف مواد مسهل و تخلیه روده و معده از چاقی خود بکاهند ، امام صادق علیه السلام  می فرمایند:به همان اندازه که روغن حیوانی مصرف شود به همان میزان چربی‌ زاید از بدن دفع می‌شود پس برخلاف تصور عموم مردم مصرف چربی حیوانی نه تنها مضر نیست، بلکه دفع کننده چربی‌های مضر نیز هست ، افراد بلغمی نباید سردی‌جات را به تنهایی میل کنند (همراه با گرمی میل شود).

 افراد بلغمی غالباً از نفخ معده و سردی سر دل رنج می‌برند که می‌توانند با ترک سردی‌ها و مصرف گرمی‌جات به سلامت معده و به طور کلی سلامت جسم خود کمک کنند، چون بر منبای طب یونان [که طب اسلام هم تا حدودی برگرفته از طب یونان است] و قدمتی بالغ بر 4000 سال دارد منشأ تمام بیماری‌ها در معده نهان است و با سلامتی معده تمام امراضی از بدن دفع خواهد شد.(طب اسلامی ، خون + معده را منشأ سلامتی و بیماری می‌داند) در منابع طب اسلامی از یبوست [به عنوان یکی از امراض معده] به امّ الامراض تعبیر شده ، لذا یک طبیب حاذق قبل از اینکه توصیه به حجامت به عنوان درمان خونی داشته باشد به تجویز مسهل و تخلیه معده بیمار توجه می‌کند که در منابع طبی، روش‌های قی و تنقیه پیشنهاد شده است.

 مشخصات افراد بلغمی

 بازتاب روانی و رفتاری در افراد بلغمی :

 گرایش به علوم عقلی و ریاضیات، حسابگر و محتاط ، بد بهار و بد زمستان ، منطقی و عاقل ، میانه‌‌رو، محتاط و گاهی ترسو ، تجارت پیشه ، آرام ، منزوی و دارای حرکات کند ، گذشته نگر ، منظم و دقیق ، دارای استعداد افسردگی ، بدون استعداد ریسک ، اهل سازش و بی اراده  ، درون گرا و منفی‌باف ، فراموش‌کار و کندذهن 18- بی علاقه به یادگیری ، میل و توان جنسی بسیار کم

 علایم پوستی و گوارشی بلغمی ها:

 دارای پوستی نرم و مرطوب ، غالباً سرد، دارای منافذ ریز (تعرق کم) رگ های پنهان دارند، رنگ پوست سفید، سفیدی چشم، مردمک روشن ، دارای موهای نرم و نازک و لخت با رنگ زرد ،بور و خرمایی روشن و سفید و غالباً افراد بلغمی بی مو یا کم مو ، دهانی بی مزه ، مرطوب و پر آب ، اشتهای زیاد و خوراک فراوان دارند، توان کم هضم غذا و دیر هضمی غذا ، معده نفاخی دارند، گاهی یبوست دارند و گرایش به شیرینی و شوری دارند به میزان زیاد ،عدم گرایش به ترشی ، بوی بد دهان ندارند، بوی بد مدفوع ندارند، قار و قور شکم دارند، تمایل به سردی‌ها ندارند و در عوض تمایل به گرمی‌ها به شدت در آنان وجود دارد، زیر چشم پف کرده ، درد معده ، تنگی نفس موقع خوردن غذا ، قلنج می‌کنند ودوست دارند ماساژ بدهند ، درد کمر و بین شانه ها و گرفتگی ماهیچه پشت گردن ، کسل و خواب آلود ، جاری شدن آب از دهان در خواب ، دچار تپش قلب وقتی از خواب بیدار می‌شوند ، رقیق بودن آب بینی ، ترشح بینی ، دفع ادرار زیاد همراه با فشار ، ضعف مثانه.

 اگر بلغم در سر اضافه شود بلاهت و حماقت ایجاد می‌کند که در اثر افزایش سردی در سر است ، تمام داروهای افزایش حافظه گرم هستند ، اوج سردی در مغز آلزایمر پدید می آورد. (البته سرد و خشک)، ، با غلبه بلغم ، بدن علیه خودش انقلاب می‌کند و رماتیسم مفصلی می‌آورد.

 غذاهای مضر برای بلغمی مزاج ها:

 غذاهای لبنیات ، سرکه، ترشی و لیته ،شور ، سیب زمینی ، عدس ، قارچ ، گوشت گاو و گوساله ، گوشت سفید (برای رماتیسمی ها بد بوده ودرد را زیاد میکند) ، چای ، قهوه ، نسکافه ، میوه ترش وکال ، نارنگی ،کیوی ، خیار پوست کنده ، لیمو شیرین ، سوپ جو با زنجبیل روغن نباتی، کره گیاهی، نوشابه، برنج ، سوسیس و کالباس و فرآورده‌های این چنینی .

 غذاهای مفید برای بلغمی مزاج ها:

 گوشت (شتر ، گوسفند ، کبوتر ، سار ، گنجشک) ، ادویه جات (هل – دارچین – زنجبیل – زیره -زعفران – زنیان- سیر- موسیر – خردل) ، سبزیجات (کرفس – نعناع – ریحان – جعفری – ترخون – مرزه)  ، کلم ، مارچوبه ، نخود ، گردو هندی ، قدومه شیرازی ، کدو حلوایی ، لیمو ترش ، گندم .

مزاج شناسی 4 سوداء (سرد و خشک) : مشخصات سوداوی ها و درمان

سودا، از جنس خاک و سرد وخشک است و در واقع رسوب خون است یعنی سیاهی که از سردی و خشکی پدید می‌آید ، تمام مواد خون ساز مثل عدس، جگر،انار سوداساز هستند ، مراد ازخون ساز،به معنای تولید دم از اخلاط اربعه نیست،چراکه مصرف بیش از حد اینگونه مواد، باعث غلظت خون خواهد شد.

خون از آب، پلاکت و گلبول (قرمز و سفید) تشکیل شده و مواد خون سازی مثل انار، باعث تولید گلبول قرمز خون می‌شوند نه پلاکت.باید گفت هر چه میزان گلبول قرمز از حدّ نرمال فراتر رود، غلظت خون بیشتر شده و به همان میزان از گلبول‌های سفید خون که نقش سرباز و تنظیم کننده سیستم دفاعی بدن هستند ،کم خواهد شد. پس عدس و جگر هم باید به میزان معمولی مصرف شده و از افراط و تفریط پرهیز شود چراکه عامل سکته اعم از قلبی و مغزی، غلظت خون و به تبع آن انسداد عروق و نهایتاً سکت یا همان سکته خواهد بود. برای تعدیل سودا از مواد اسیدی مثل سرکه، لیمو، ترشیجات استفاده می‌شود و اینکه از حضرت علی(ع)توصیه به مصرف سرکه انگبین(سرکه– عسل) فرموده اند،بخاطر این است که با عسل، سردی سرکه رفع شده و از ایجاد عوارضی با منشأ سردی که در قسمت‌های قبل گذشت، پرهیز شود.

  مشخصات افراد سوداوی

 بازتاب روانی و رفتاری در افراد سوداوی :

 افسردگی و خستگی ،خود خوری ،

فکر زیاد بدون آنکه بداند ،

علاقه‌مند به بهار و تابستان. ، کم احساس و منطقی، میانه‌رو و محتاط ، کم انرژی و مداومت در انجام کار، تمایل کم به معنویت ،

ناآرام و همیشه در فکر. ، دارای وسواس و نگرانی و دودلی ،

بدون توان ریسک ، انتقام‌جو،

میل جنسی فراوان ،

توان جنسی کم ، فکر و خیال فراوان ، بدبین ، حساس ، نگران ، منظم ، درون‌گرا

، اهل جدال و جنجال ، تیزبین و بادقت ، لجباز،

بی نشاطی

  علایم پوستی و گوارشی سوداوی:

 پوست خشک و بدون رطوبت و دارای منافذ متوسط ، رگهای دست پنهان است ، رنگ پوست تیره است، رنگ چشم (سفیدی) سفید تیره است ، رنگ مردمک میشی و قهوه‌ای است ، موی سر، خشک و ضخیم یا  مجعد است، رنگ مو، سیاه مات و جوگندمی است و فرد سوداوی معمولاً کم مو است ، مزه دهان صبحگاهان شور مزه است و دهان، خشک و کم آب است، اشتهاء زیاد، ولی خوراک کم است، توان هضم غذا بسیار کم است، نفخ معده فراوان دارند، یبوست دارند، گرایش به شوری و شیرینی دارند، گرایش به ترشی ندارند، بوی بد دهان ندارند، بوی بد مدفوع ندارند، قار و قور شکم دارند، تمایل به سردی‌ها ندارند و تمایل به گرمی‌ها دارند ،

لاغری ، مدفوع قیری وسیاه ، سوزش هنگام دفع ادرار، ادرار تیره خاکستری می‌شود، حالت تهوع ، حس تاریکی چشم و شب کوری، سوزش معده ، خارش زیاد بدن وترک خوردن پوست ، قلنج معده

 رژیم غذایی مناسب با افراد سوداوی:

 سودا چون سرد و خشک است افراد سوداوی باید از غذاهای سرد و خشک پرهیز کنند و در عوض از غذاهای گرم و تر مثل عسل استفاده نمایند ، غذاهای سرد و خشک مثل برنج که بدن را با افت رطوبت مواجه می‌کند، مهم ترین عامل یبوست است (به خاطر دفع رطوبت).

 در میان فصل ها، پاییز فصل سوداست و بهترین فصل برای حجامت افراد سوداوی نیز فصل پاییز است.

 مصرف نوره در مواد بهداشتی دافع سوداست ، البته نوره ای که حاوی آرسنیک باشد.

 از بین نان ها نان سنگک مناسب‌تر از بقیه است. (به خاطر وجود سبوس).

 تیر کشیدن سر، سردرد سوداوی است و حساسیت به صدا هم از افزایش سوداست که این دو با حجامت به همراه مصرف سرکه به عنوان رقیق کننده خون برای درمان بکار می‌رود.

 غذای مضر برای سوداوی مزاج ها

 غذاهای مانده وبیات و شور و نمک سود، سودا را زیاد می‌کند ،

بادمجان ،

عدس ، نوشابه با غذا ، ماهی دودی ، خیارشور ،گوشت پیر (رنگ قرمز تیره) ، پنیر ،

یخ و آب یخ (آب به صورت غیرمستقیم باید سرد شود) ، برنج

 غذای مفید برای سوداوی مزاج ها

خوردن غذای گرم و تر – ملین

– سوپ جو (با پاچه گوسفند

– کمی زنجبیل

– زعفران) ، عسل  و قدومه شیرازی ،

توت ، با آب گرم طهارت کند ،

انجیر، خرما ، کشمش ، هل ، دارچین ،

زیره ، زعفران





برچسب ها : طبع و مزاج  , 
نظر شما
      
طبع و مزاج
نوشته شده توسط : خادم الحسین حکیم مهدی - تاریخ : پنج شنبه 94/6/5 ساعت 10:32 ع

طبع و مزاج چیست و چه اقسامی دارد ؟
به اعتقاد قدما ،چهار عنصر اصلی هستند که مدار وجود کائنات و عالم ماده و جهان جسمانی را تشکیل می دهند  که این عناصر اربعه یا چهارگانه عبارت است از : آتش ، باد یا هوا ، آب و خاک ؛ از ترکیب عناصر اربعه یعنی آتش، هوا، آب و خاک حالت خاصی در انسان به وجود می آید که خصوصیات همه آن عناصر را دارد ولی گاه به خاطر وراثت و شرایط اقلیمی مانند آب و هوا، دما و نوع تغذیه بعضی از این عناصر موجود در بدن آدمی بر دیگری غلبه می نماید     .
در بدن انسان چهار نوع خلط وجود دارد که آنها را اصطلاحاً “اخلاط اربعه” می نامند. اخلاط اربعه عبارت اند از: صفرا ، خون ، بلغم و سودا . در حالت طبیعی، اخلاط اربعه در بدن هر شخص سالمی باید به حالت تعادل باشد تا ادامه زندگی و حیات او مقدور باشد ، در غیر این صورت، هر کدام از آن ها که غلبه نماید، خطرناک است و نیز مشخص کننده نوع مزاج غالب در فرد است؛به عنوان مثال، اگر در فردی صفرا غلبه نماید وی را صفراوی مزاج، و اگر خون غلبه کند، او را دموی مزاج، و اگر بلغم غلبه یابد، بلغمی مزاج می نامند؛ هم چنان که اگر در شخصی سودا غلبه نماید، او را سوداوی مزاج می گویند    .
 
سعدی شیرازی علیه الرحمه در بیتی این مطلب را به صورتی زیبا بیان نموده    :
 
                            
چهار طبع مخالف سرکش                                چند روزی بودند با هم خوش
 
                            
چون یکی زین چهار شد غالب                            جان شیرین برآید از قالب

امام صادق ‏علیه السلام :(توحید مفضل)

 « اى مفضل وقتى که غذا وارد معده شد به صورت کشکاب درآمده و براى طبخ ثانى از طریق عروق مربوطه در روده‏ها به کبد مى‏رود و پس از هضم ثانى به صورت سودا ، صفرا ، بلغم و خون در بدن جریان مى‏یابد»

 امام رضا علیه السلام : (رساله‏ ذهبیّه)

 « خداى تعالى بنا نهاده جسم‏ها را بر چهار خلط که عبارتند از سودا و صفرا وخون و بلغم که دو خلط از آن‏ها گرم و دو خلط دیگر سرد مى‏باشد و میان این چهار خلط، دو به دو اختلاف برقرار است به این ترتیب که از دو خلط گرم ، یکى مرطوب و دیگرى خشک و از دو خلط سرد نیز یکى مرطوب و دیگرى خشک است » 

 لذا طبع و مزاج انسانها با توجه به نوع آب و هوای محل زندگی و نوع رژیم غذائی موجود(عادات غذائی)به چهار دسته تقسیم می‌شود : 1- دموی مزاج یا طبع بهاره (یعنی گرم و تر)  2- سوداوی مزاج یا طبع پاییزه(یعنی سر و خشک)  3- بلغمی مزاج یا طبع زمستانه(یعنی سرد و تر)  4- صفراوی مزاج یا طبع تابستانه (یعنی گرم و خشک).
 
عناصر اربعه(آتش، هوا، آب و خاک)نیز همان مزاج یا طبع چهارگانه را دارا هستند که بدین خاطر مجازاً به مزاجهای اربعه نیز اطلاق می گردد یعنی طبع دم(خون) یا هوا ، طبع بلغم یا آب ، طبع سودا یا خاک ، طبع صفرا یا آتش
 
هر نوع از مواد غذایی (اعم از گیاهان و میوه ها و غذاها و گوشت حیوانات و غیره) نیز یک طبع خاص دارد و اثر خاصی بر روی اخلاط اربعه می گذارد و آن را به حالت تعادل یا عدم تعادل در خواهد آورد ؛ به عنوان مثال، استفاده از مواد غذایی چرب و شیرین به طور مداوم ، صفرا را افزایش می دهد، همچنان که پرخوری و عدم رعایت اعتدال در مصرف مواد غذایی موجب غلبه ی خون می شود. استفاده از ترشی جات سرکه و لبنیات به مقدار زیاد موجب طغیان و ازدیاد بلغم ، و خوردن غذاهای نمک سود و مانده و نیز خوردن بادمجان به مقدار زیاد و یا گوشت حیوانات پیر سبب ازدیاد سودا می گردد و قابل ذکر است که هر یک از اخلاط چهارگانه که در شخص غلبه نماید جهت برگرداندن آن به حالت اعتدال می بایست غذا و میوه های طبع مخالف استفاده نماید مثلاً اگر صفراء غلبه نماید چون مزاج صفراء گرم و خشک می باشد شخص باید خوراکی های طبع سرد و تر (بلغمی ها) مصرف کند .
 
پس می بینیم که همه موجودات عالم اعم از زمین و زمان(فصول و ایام)،گیاهان ،حیوانات و حتی بدن انسانها ، طبع دارند و با بدن انسان رابطه ای تنگاتنگ و هماهنگ دارند و اگر ما طبع خویش را بشناسیم می توانیم با طبیعت هماهنگ شده و می دانیم که چه بخوریم ، چه بپوشیم و چه بگوییم تا بتوانیم به سمت تعالی پیش رفته و به آن هدف متعالی ترسیم شده برای این عالم ماده دست یابیم ، لذا پایه و اساس تمامی علوم طبیعی اعم از زیست شناسی و طب اسلامی و نیز حتی علوم الهی و خداشناسی ؛ شناخت خود ، شناخت بدن و نیز شناخت طبع و مزاج انسانی است .

 روشهای تعدیل اخلاط :

1-اخلاطی که در دستگاه گوارش هستند معمولا با مصرف مسهل قوی باید تخلیه شوند ( البته به شرطی که بیمار بنیه و تحمل عوارض مسهل را داشته باشد )

2-اخلاطی که در دست و پاها هستند علاوه بر دارو با روش تخلیه سیاهرگها ( فصد – حجامت – زالو)

3- اخلاط پراکنده که اگر مقدارش کم باشد فقط با دارو و اگر کهنه شده باشد از روشهای فوق هم استفاده میشود

4-رژیم غذایی دفع کننده اخلاط

توجه : در بعضی اشخاص  حین درمان حالات برونریز بوجود می آید ( عوارض موجود بیشتر ظاهر میشوند ) این امر کاملا طبیعی میباشد و باید روند درمان به همان شکل ادامه یابد .

 آزمون مزاج شناسی

با توجه به پرسش دوستان در مورد شناخت مزاجشان ؛بنده دو سایت معرفی میکنم که آزمون طبع و مزاج شناسی در آن گذاشته و با پاسخ دادن به سوالاتش میتونید به حدود مزاج خود برسید :

    http://lifestyle.timclinic.ir/mezajyab.html

 

    http://www.tabaye.ir/exam

البته مطلب مزاج شناسی بنده را حتما بخونید





برچسب ها : طبع و مزاج  , 
نظر شما
      
سَویق و خواص آن
نوشته شده توسط : خادم الحسین حکیم مهدی - تاریخ : پنج شنبه 94/6/5 ساعت 3:6 ع

سَویق یا پِست که امروزه به آن «قاووت یا قوتو» یا «پوره» گویند غالبا به معناى آرد حبوبات بریان‏شده است ؛ لیکن این واژه ، گاه در مورد غیر حبوبات (مانند برخى میوه‏ها یا تره ‏بار) نیز کار برد دارد . 
مؤلّف بحر الجواهر گفته است: «از هفت چیز ، سویق می ‏سازند: گندم، جو، کُنار، سیب، کدو، دانه انار و شلغم.

 همه این انواع ، طبع را مهار می‏کند، قى و دلشوره‏اى را که از صفرا زاده می‏شود ، از میان مى‏برد، رطوبت معده را خشک مى‏کند ، و اگر قدرى سویق جو با آب و مقدار اندکى شیر برداشته و خشخاش بو داده ساییده با آن مخلوط شود ، براى شکم رَوى ، سودمند است ، نیش‏زدگی ‏ها را تسکین می‏دهد و خواب می ‏آورد». 
ابن بیطار ، به نقل از رازى گفته است: «هر سویقى با چیزى که از آن ساخته می‏شود ، تناسب دارد . براى نمونه، سویق جو ، از سویق گندم ، سردتر است، به همان اندازه که خودِ جو ، طبعى سردتر از گندم دارد. این سویق ، همچنین نفخ بیشترى پدید می‏آورد. از میان همه سویق‏ها ، استفاده از سویق گندم و سویق جو ، بیشتر است و این هر دو ، نفخ‏آور و موجب کندتر شدن حرکت غذا از معده به پایین‏اند. البتّه، اگر این دو نوع سویق ، کاملاً با آب جوشانده و سپس از پارچه‏اى درشت‏باف گذرانده شوند و بدین ترتیب ، آب آنها جدا شود و به صورت لقمه‏هایى فشرده درآیند و سپس همراه با آب سرد و شکر ، نوشیده شوند ، از نفخ آنها کاسته مى‏گردد و چنانچه در تابستان در اوّل صبح ، مصرف شوند ، براى اشخاص حرارتى و برافروخته‏ مزاج ، سودمند خواهند بود و مانع تب‏ها و بیمارى‏هاى ناشى از گرم‏مزاجى مى‏شوند و همین ، از بالاترین منافع آن است . کسى که این نوع سویق را بخورد ، در آن روز نباید میوه تر، خیار و سبزى بخورد ، یا دست کم نباید از این چیزها زیاد بخورد ؛ امّا سرمادیدگان و کسانى که به نفخ‏هایى در شکم یا دردهایى مزمن در پشت و مفاصل مبتلا هستند و همچنین پیران و کسانى که مزاجى کاملاً سرد دارند ، نباید از این سویق هیچ بخورند. اگر هم به خوردن آن ناچارند ، آن را پس از چند بار شستن در آب گرم و همراه با پانید و عسل ، پس از درآمیختگى با زیتون و روغنِ وندانه و همچنین روغنِ گردو، با طبع خود مناسب سازند. 
هر چند سویق جو از سویق گندم ، سردتر است، امّا از آن روى که گندم نسبت به جو آب بیشترى مصرف مى‏کند ، سویق گندم سردکنندگىِ بیشترى براى بدن دارد و بویژه رطوبت‏بخشى آن به طبع انسان ، بیشتر است . به همین دلیل ، براى کسانى که به رطوبت‏بخشى به بدن نیاز دارند ، سودمندى بیشترى دارد. برعکس، سویق جو ، براى کسانى که به خشک کردن طبعْ نیاز دارند ، مناسب‏تر است. چنین کسانى ، معمولاً داراى بدن‏هایى سِتَبر ، پُرگوشت و پُرخون هستند، در حالى که گروه نخست ، بدن‏هایى تکیده، کم‏گوشت و زردرنگ دارند. 

از این دو نوع سویق که بگذریم ، دیگر انواع سویق ، به عنوان غذا مصرف نمی‏شوند و [ تنها ، ]مصرف دارویى دارند، آن گونه که سویق کُنار ، سویق سیب و انار ترش ، براى مهار کردن شکم و حرارت دادن بیشتر به آن ، به کار مى‏روند، یا از سویقِ خرنوب و سنجد ، براى مهار کردن طبع ، استفاده مى‏شود (بحار الأنوار : جلد 66 صفحه 283).
امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
السَّویقُ یَهضِمُ الرُّؤوسَ؛
سویق،کلّه‏پاچه را هضم مى‏کند .
الکافی ، جلد 6 ، صفحه 306 ، حدیث 10 
درمکارم الأخلاق به نقل از على بن سلیمان آمده: 
أکَلنا عِندَ الرِّضا علیه‏السلام رُؤوسا فَدَعا بِالسَّویقِ ، فَقُلتُ : إنّی قَدِ امتَلأتُ؛
نزد امام رضا علیه‏السلام کلّه پاچه خوردیم . پس سویق خواست . گفتم : من سیر شده‏ام . فرمود : «اندکى از سویق ، کلّه پاچه را هضم مى‏کند و دواى آن است» .
مکارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 354 ، حدیث 1154 
امام باقرعلیه‏السلام می فرمایند:
ما أعظَمَ بَرَکَةَ السَّویقِ ! إذا شَرِبَهُ الإِنسانُ عَلَى الشِّبَعِ أمرَأَهُ وهَضَمَ الطَّعامَ ، وإذا شَرِبَهُ الإِنسانُ عَلَى الجوعِ أشبَعَهُ ، ونِعمَ الزَّادُ فِی السَّفَرِ وَالحَضَرِ السَّویقُ؛
سویق، چه قدر پُربرکت است! اگر انسان در حالى که سیر است ، آن را بخورد ، غذا را گوارش مى‏دهد و اگر در حالى که گرسنه است ، بخورد ، او را سیر مى‏سازد . سویق ، چه نیکو توشه‏اى در سفر و در حضر است !
بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 278 ، حدیث 13 
امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
السَّویقُ یُنبِتُ اللَّحمَ ، ویَشُدُّ العَظمَ؛
سویق ، گوشت مى‏رویاند و استخوان را استحکام مى‏بخشد .
الکافی ، جلد 6 ، صفحه 305 ، حدیث 3 66 
امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
اِسقوا صِبیانَکُم السَّویقَ فی صِغَرِهِم ؛ فَإِنَّ ذلِکَ یُنبِتُ اللَّحمَ ، ویَشُدُّ العَظمَ؛
به کودکانتان در خردسالى‏شان سویق بدهید ؛ چرا که گوشت می ‏رویاند و استخوان را استحکام مى‏بخشد .
المحاسن ، جلد 2 ، صفحه 288 ، حدیث 1941 
امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
مَن شَرِبَ السَّویقَ أربَعینَ صَباحا اِمتَلَأَ کِتفاهُ قُوَّةً؛
هر کس چهل روزْ سویق بخورد ، بازوانش پُرتوان مى‏شود .
الکافی ، جلد 6 ، صفحه 306 ، حدیث 12 
امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
شُربُ السَّویقِ بِالزَّیتِ یُنبِتُ اللَّحمَ ، ویَشُدُّ العَظمَ ، ویُرِقُّ البَشَرَةَ ، ویَزیدُ فِی الباهِ؛
خوردن سویق با روغن زیتون، گوشت مى‏رویاند ، استخوان را استحکام مى‏بخشد ، پوست را نازک مى‏کند و بر توان جنسى مى‏افزاید .
بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 276 ، حدیث 6
امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
اِملَؤوا جَوفَ المَحمومِ مِنَ السَّویقِ ؛ یُغسَلُ ثَلاثَ مَرّاتٍ ، ثُمَّ یُسقى؛
درون تب‏دار را از سویق ، پُر کنید . سه بار در آب شسته شود و آن‏گاه به او خورانده شود .
المحاسن ، جلد 2 ، صفحه 289 ، حدیث 1947 
امام صادق علیه‏السلام می فرمایند:
السَّویقُ یُجَرِّدُ المِرَّةَ وَالبَلغَمَ مِنَ المَعِدَةِ جَردا ، ویَدفَعُ سَبعینَ نَوعا مِن أنواعِ البَلاءِ؛
سویق ، تلخه را از تن ، و بلغم را از معده ، کاملاً جدا مى‏کند و هفتاد گونه بلا را دور می ‏سازد .
بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 279 ، حدیث 18
امام کاظم علیه‏السلام می فرمایند:
السَّویقُ ومَرَقُ لَحمِ البَقَرِ یَذهَبانِ بِالوَضَحِ؛
سویق خشک و آب گوشت گاو ، پیسى را از میان مى‏برند .
الکافی ، جلد 6 ، صفحه 311 ، حدیث 7 378

  امام صادق  علیه ‏السلام : هر کس چهل روزْ سویق بخورد ، بازوانش پُرتوان می‏شود .

خواص هر سویق جزء به جزء اینجا کلیک کنید.

 




نظر شما
      
آب آهن و خواص طبی آن
نوشته شده توسط : خادم الحسین حکیم مهدی - تاریخ : پنج شنبه 94/6/5 ساعت 12:14 ع

آب آهن و خواص طبی آن

آب آهن به آبی اطلاق می شود که سرشار از آهن می باشد. در قرآن کریم آمده است که ما آهن را فرو فرستادیم(نازل کردیم) نزول آهن هم ناظر به جنبه مادی آن است و هم دال به ارزش معنوی، جنبه مادی آن است که حقیقتاً آهن نازل شده از آسمان است در هنگام تشکیل کره زمین زمانی که یک گلوله آتشین بود و توسط گرد و غبار کیهانی احاطه شده بود، عناصر سنگین از جمله آهن در هنگام سرد شدن همراه با حرکت چرخشی زمین به علت میدان جاذبه آن مانند بارش باران، فرود می آمدند، این نزول آسمانی با نزول معنوی آهن نیز ارتباط دارد و رمز ایجاز شگفت انگیز آیه قرآن است که می فرماید: در آن قدرتی افزون ( نیرویی شدید ) و منافعی برای مردمان قرار دادیم، قدرت آهن، جلوه ها و جنبه های گوناگونی دارد.

آهن در ساختار منازل، سدهای بزرگ، وسایل متعدد مورد استفاده بشر، سلاح های جنگی و بسیاری از ابزارهای مهم حیات بشری کاربرد دارد. لذا مصداق نیرویی شدید و توانمندی عظیم الهی است، جالب آنکه بدانید آهن در بدن نیز قوت بخش است. همچنانکه خواهیم گفت،آهن مقوی معده، مقوی نیروی جنسی و تقویت کننده طحال، روده ها و بخش های مهمی از بدن ماست، پس واژه «بأس شدید» یا نیروی شدید بسیار با حکمت بیان شده است و هر دو جنبه یعنی کاربرد آهن در ساختمانها و ابزار خشن و در اعضاء لطیف وجود آدمی از جمله خون، حکمت و ظرافت خلقت الهی را به آدمی گوشزد می کند.

وجود آهن در ساختمان هموگلوبین در گلبول های قرمز خون، اوج این لطافت و ظرافت است در برابر خشونت جنگ افزارهای آهنین و جالب آنکه اگر در مقابل هم قرار گیرد خون بر شمشیر پیروز خواهد شد که رسم همیشه تاریخ و تقدیر مبتنی بر حکمت الهی است.

اگر بخواهیم ابتداً تصویری کلی از کاربرد آهن در طب سنتی ایران ارائه نماییم، لازم است بیماری هایی را که برای درمان آنها از آب آهن تاب(تافته) استفاده می کنیم، نام ببریم که شامل موارد ذیل است:

1) ضعف طحال یا بزرگی آن (هردو مورد می تواند ناشی از بیماری های متفاوت باشد)

2) ضعف معده (به علت شلی یا نقصان هضم)

3) ضعف کبد

4) جراحات یا زخم های سیستم گوارشی از دهان تا مقعد

5) بواسیر یا جراحات احشائی به طور کلی جرحات داخلی

6) دردهای ناحیه مقعد و کف لگن

7) عفونت روده و اسهال ها و بخصوص اسهال های مزمن

8) عفونت هاری ناشی از سگ هار به خصوص در مرحله ترس از آب (هیدروفوبی)

9) زردی رخسار و رنگ پریدگی ( ناشی از کم خونی فقر آهن در اکثر موارد)

10) اختلال گوارشی پس از پرخوری یا خوردن غذای نامناسب با تهوع، استفراغ و اسهال

11) آب آوردن شکم یا آسیب (استسقاء)

12) سلس البول یا آمدن ادرار قطره قطره و بدون کنترل فرد بیمار (dribbling)

13) در بیماری های قلبی و خفقان

14) در تقویت کلیه ها

15) تقویت نیروی جنسی

16) تقویت اشتها

17) مؤثر در اکثر امراض ناشی از سرد مزاجی (امراض بارده)

بیماری های طحال و کبد از جمله امراض بسیار مهم و گاهی مهلک هستند که امروزه در جدول اختلالات حاد و مزمن احشاء شکمی مطرح می شوند، آب آهن تاب (تافته) یعنی آبی که آهن گداخته در آن خاموش شده است از ترکیبات مؤثر بر طحال است که در بزرگی یا ورم آن مورد استفاده قرار می گیرد.

شیخ الرئیس ابن سینا در قانون می گوید که علاج ورم سخت طحال مصرف کردن گندنای بیابانی با آب آهنگران (آبی که در آن آهن گداخته خاموش شده است) می باشد(1) و در کتاب سوم از قانون نیز می گوید نوشابه بیماران«طحال ورم کرده»آبی است که آهن سرخ شده در آن خاموش شده باشد(2).

ابن نفیس در«الشامل» که از بزرگترین منابع مفردات طب سنتی است در کاربرد آب آهن تاب (تافته) می گوید: اگر آهن گداخته را وارد آب کنیم تا سرد شود، جهت ورم طحال سودمند است(3). حکیم بزرگ ایرانی، عقیل خراسانی نیز در مبحث «ماءالحدید» در خلاصه الحکمه می گوید که آب چه از معدن آهن برآید یا آنکه آهن تفته را در آن سرد نمایند، جهت امراض طحال نافع است(4).

و همین موضوع را رازی در کتاب با ارزش خود به نام منافع و ضررهای غذاها با عنوان «منافع الاغذیه و مضارها» عنوان می نماید که آبی که کیفیت آهنی را پذیرفته یعنی آهن در آن حل شده است موجب تقویت معده و کوچک شدن طحال است(5). همین مضامین راجع به ضعف کبد مورد بحث بوده است و در منافع مورد بحث آمده است.

یکی از کاربردهای آب آهن تاب در ارتباط با شلی یا استرخاء و ضعف کارکرد معده است. جرجانی در ذخیره خوارمشاهی می گوید که آب معدن آهن همهء احشاء را سود دارد خاصه معده(6).

کتاب مشهور داوود انطاکی نیز کاربرد آب آهن تاب را در بیماری های معده بیان می کند او می گوید اگر آهن گداخته در آب خاموش شود جهت اختلال معدی و شلی آن تأثیر درمانی دارد(7).

در اکثر منابع طب سنتی ایران آب آهن تاب جهت تقویت دستگاه گوارش مطرح شده است در «مخزن الادویه» عقیلی نیز به صراحت اثر تقویتی آن در ضعف معده و کبد بیان شده است. مؤلف می گوید آب آهن تافته در این مورد به غایت مؤثر است(8) که عین همین مفهوم در «تحفه حکیم مؤمن» تأیید شده است.(9)

جراحات و زخم های گوارشی از دهان تا مقعد همچنین بواسیر و جراحات احشائی نسبت به آب آهن تاب از خود واکنش نشان می دهند، این موضوع را ارزانی در بیان کیفیت آب آهن دار توضیح می دهد(10) و در کتاب ارزشمند مخزن الادویه در ذیل ماءالحدید به تفصیل (11) آمده است.

یکی از کاربردهای جالب آب آهن تاب در شکم دردها و دردهای ناحیه کف لگن و مقعد است دردهای ناحیه لگن در بسیاری از اوقات دردناک است و پزشک را به چالش می کشد، لذا، کاربرد آب آهن تاب در این مورد می تواند کمک درمان بسیار مناسبی باشد، این موضوع را «ابن نفیس» در «شامل» در مبحث مورد نظر مطرح کرده است(12). اشاره به تأثیرات موضعی در دردهای ناحیه مقعد و کف لگن در «تحفه حکیم مؤمن» نیز به چشم می خورد(13)

عفونت ها از موارد مهم کاربردهای آب آهن در طب سنتی ایران است؛ عفونت های روده و اسهال های مزمن غیر عفونی نیز در این تقسیم بندی جای می گیرند، اگر هیضه به مفهوم اسهال و استفراغ متعاقب پرخوری یا خوردن غذای نا مناسب باشد در این تقسیم بندی جای دارد، و در اغلب منابع در کنار یکدیگر ازآن یاد شده است.

آب آهن تاب بدین گونه در اسهال ها قابل استفاده است به نظر می رسد که به توجه به موضوع هیضه در اسهال های مزمن، این کاربردها در اکثر موارد به اسهال غیر عفونی یا اختلال عملکردی مرتبط باشد. لذا عقیلی خراسانی می گوید: در اسهال های دموی و در خونریزی غیرطبیعی زنانه یا نزف هیض که بیش از مقدار طبیعی خونریزی داریم و در استرخاء یا شلی معده که موجب ضعف آن است، دوغ آهن تافته تأثیر بیشتری به جای می گذارد، به نظر می رسد که در این مورد تشدید قبض بیشتر دخیل باشد(15) و همین موضوع را در طب اکبری با عنوان دوغ آهن جوش می بینیم که عبارت است از دوغی که با وارد کردن آهن گداخته به جوش می آید(16)

ارزانی در سایر موارد که مخالف قبض آب آهن تاب، کاربرد در مانی آن را مطرح می کند، به جهت رفع مزه ترش و قبض آن پیش بینی می کند که با آب عسل میل گردد (17) ازجمله کاربردهای مهم این ترکیب یعنی آب آهن تافته یا آهن تاب در مسمومیت هاست، دربیماری عفونی هاری که ناشی از مسمومیت با گاز سگ هار است و سیری پیشرونده و کشنده دارد، آب آهن تاب می تواند نقش مؤثری ایفا کند.

ابن نفیس می گوید هرگاه بیمار به مرحله ای می رسد که از آب وحشت دارد (که آن را هیدرفوبی می گویند) آب آهن تاب را به او بخورانید، تغییرات سیستم مغز و اعصاب در گزش هاری با تابلوی، نامطلوبی رو به افزایش است در مرحله هیدرفوبی، ترکیبات ناشی از آب آهن تافته با تأثیر احتمالی بر سیستم عصبی، عمل خواهد کرد، گنجاندن این دستور پزشکی در پرتوکل در مانی هاری می تواند به عنوان یک پیشنهاد درمانی مطرح گردد(18)

تهیه آب آهن

برای آب آهن تاب تغلیظ شده، به دفعات آهن گداخته شده در کوره را داخل آب سالم فروکنید. با این کار آب، طعم آهن به خود می گیرد و رنگ آن نیز تیره می شود.

آب آهن تاب تغلیظ شده برای افرادی که دارای کم خونی یا فقر شدید آهن هستند، توصیه می شود و آنان می توانند به عنوان جایگزین آب نوشیدنی، تا زمان رفع فقر آهن از این آب استفاده نمایند.آب آهن تاب تغلیظ شده، مضرات قرص آهن را ندارد. این آب برای کودکان نیز قابل استفاده است و مضرات قطره آهن را نیز ندارد.

تذکر

- برای گداخته شدن آهن، استفاده از شعله مستقیم گاز که حاوی گازهای سمی می باشد توصیه نمی گردد. این کار باعث جذب سموم در آهن و ورود آنها به داخل آب می شود.لذا آهن حتماً باید در کوره تحت حرارت قرار گیرد.

- در پاسخ به برخی از سؤالات قدیمی درج شده درسایت، به آب آهن تاب تغلیظ شده، عرق آهن نیز اطلاق شده است که منظور همان آب آهن تاب تغلیظ شده است که نام مناسب تری برای آن می باشد.

آب آهن تاب معمولی

آب آهن تاب معمولی به آبی اطلاق می شود که حاوی مقداری آهن می باشد. برای تهیه این آب می توانید مقداری آب سالم را در حالی که یک کفگیر حسوم یا یک عدد نعل اسب (یا یک تکه فلز آهن کوره رفته) در ظرف آب قرار داده شده است، بجوشانید. با این کار با توجه به این که نسبت به آب آهن تاب تغلیظ شده، مقدار کمی یون آهن در آب آزاد می گردد، آب طعم آهن به خود نمی گیرد و رنگ آن نیز تغییر نمی کند.

با توجه به شایع بودن فقرآهن در جامعه کنونی، توصیه می گردد برای مصرف روزانه آب آشامیدنی، همیشه یا برخی موارد ازآب آهن تاب معمولی استفاده نمایند.

این آب برای کودکان نیز قابل استفاده است و درمانی که کودک به فقر شدید آهن دچار نباشد، نیاز آهن کودکان را تأمین می کند ومضرات قطره آهن را ندارد.

چند توصیه

- توصیه می شود، حتماً خانم های باردار و کودکان، بجای استفاده از قرص یا قطره آهن از آب آهن تاب معمولی یا تغلیظ شده استفاده نمایند.

- برای جوشاندن آب،حتماً از ظروف مسی یا برنجی استفاده نمایید.

با توجه به اینکه برنج، آلیاژی از مس و روی ( Cu+Zn) می باشد با جوشاندن آب در ظروف برنجی، یون مس و روی نیز که بدن به آنها به مقدار زیادی نیاز دارد در آب آزاد می شود.

لازم به ذکر است فلز روی با آلیاژ رویی متفاوت هست. فلز روی به زینک (Zinc ) مشهور هست و ظروف رویی که در قدیم وجود داشته است, آلیاژی از مس و قلع (Cu+Sn) می باشد که در حال حاضر تولید نمی شود، لذا تمام ظروف به نام روحی یا رویی که در بازار هست از جنس آلومینیوم می باشند که بسیار مضر هستند. بهترین ظرف برای جوشاندن آب، سماور یا کتری های برنجی است.

پی نوشت

1) ابن سینا، حسین ابن علی، قانون در طب، کتاب سوم، جلد اول صفحه 540 ترجمه عبدالرحمن شرفکندی نشر سروش1368

2) ابن سینا، حسین ابن علی، قانون در طب، کتاب سوم، جلد اول صفحه 353 ترجمه عبد الرحمن شرفکندی نشر سروش 1368

3) ابن نفیس الشامل فی صناعه الطبیه جلد نهم صفحه 311 چاپ دانشگاه علوم پزشکی ایران

4) عقیلی خراسانی شیرازی، محمد حسین خلاصه الحکمه جلد اول صفحه 462 انتشارات اسماعیلی سال 1385

5) زکریای رازی، محمد«منافع الاغذیه و مضارها»

6) جرجانی، محمد ابن احمد الحسینی جلد سوم صفحه 63 دوره چهار جلدی با مقدمه دکتر جلال مصطفوی چاپ بهمن

7) انطاکی داوود، تذکره فی العلاج بالاعشاب چاپ دار ابن هیثم مصر قاره صفحه 150

8) عقیلی خراسانی میر محمد حسین مخزن الادویه تحقیق از سید مرتضی ابطحی نشر حبل المتین جلد دوم صفحه 397

9) حسینی مؤمن تحفه المؤمنین صفحه 289با مقدمه آقای روضاتی نشر مهدوی سال 1376

10) به پاورقی شماره 5 مراجعه شود موضوع بهداشت غذایی

11) رجوع شود به مبحث ماءالحدیدمذکور در پانوشت بند 8

12) عبارت ابن نفیس «وینفع به المبطولین» در باب ماءالحدید است راجع به پانوشت 3

دیباچه کتاب مربوط به دکتر محمد مهدی اصفهانی و ناشر مؤسسه مطالعات تاریخ پزشکی و طب اسلامی دانشگاه علوم پزشکی ایران

13) حکیم مؤمن حسینی مسألهء تأثیر بردرد را در مجموعه علائم با واژه «بغایت مؤثر» ذکر نموده است پانوشت 9

14) ارزانی حکیم محمد اکبر طب اکبری جلد اول مبحث هیضه صفحه 608 که هیضه را حرکت مواد فاسده که به قی و اسهال مندفع می شوند و در منبع دیگر میزان الطب ارزانی (همان مؤلف)هیضه را دفع مواد هضم ناشده و فاسده از معده به طریق قی و اسهال می گوید صفحه 256چاپ 1380نشر سما

15) منبع این بحث راجع است به پاورقی شماره 8

16) میزان الطب مبحث هیضه مذکور در پاورقی 14

17) زکریای رازی محمد منافع الاغذیه و مضارها مذکور در پاورقی 5 تحت عنوان آبی که آهن دارد صفحه 44 همان منبع

18) عبارت ابن نفیس در الشامل این است «اذا کراراً انفع دواء للمکلوب» جلد 9 صفحه 31

منبع: ماهنامه ذکر شماره 71




نظر شما
      
قاشق های برنجی
نوشته شده توسط : خادم الحسین حکیم مهدی - تاریخ : دوشنبه 94/6/2 ساعت 7:0 ع

اول بایست بگم که بنده قصد تبلیغ ندارم .محصولات دکتر روازاده از کاملترین و صحیحترین محصولاته ؛ محصولاتی چون سیخ کباب برنجی،سماور برنجی، محصولات دارویی و تغذیه ای .به عنوان مثال توضیحی در مورد قاشق برنجی که از سایت ایشان گرفته شده براتون میگذارم:
 مزایای قاشقهای برنجی مورد تأیید دکتر روازاده نسبت به قاشقهای برنجی موجود در بازار:
1- استحکام و طول عمر بیشتری دارند.
2- میزان اکسید شدن فلز مس موجود در این قاشق های برنجی خیلی کمتر است. زنگار مس خیلی کم و به ندرت در این قاشق ها ایجاد می شود.
3- با قرار دادن این قاشق ها در مواد غذایی اسیدی، اکسیداسیون مس خیلی کمتر اتفاق می افتد.
4- درصد خوردگی این قاشق ها نسبت به سایر قاشق های برنجی موجود در بازار خیلی خیلی پایین تر است.
و همه این مزایا به ترکیب مناسب آلیاژ برنج این قاشق ها برمی گردد که کامی‌ً از روش سنتی که سالیان سال در بازار مسگرها و توسط صنعتگران هنرمند ایرانی تولید می شده، استفاده شده و ترکیب عناصر مس و روی و … در آن کامی‌ً منطبق با روشهای سنتی صورت گرفته است.
تأملی بر آنالیز قاشق برنجی با قاشق های مشابه برنجی در بازار
آنالیز قاشق های برنجی مورد تأیید دکتر روازاده
50% مس (CU)
35% روی (Zn)
10% نیکل (Ni)
5 % و غیره
 
 آنالیز قاشق های برنجی مشابه در بازار
مس+ آلومینیوم+ روی+ سرب+ گوگرد و غیره
نیکل از اکسید شدن مس جلوگیری می کند درصد نیکل موجود در قاشق های دکتر بیشتر است.
خصوصیات: (نیکل سیلور (Cu zn Ni)
به این آلیاژ نیکل سیلور میی گویند که خصوصیات آن نسبت به موارد برنج در بازار
1- استحکام و طول عمر بیشتر
2- اکسید نشدن فلز مس در این آلیاژها و یا درصد خیلی کم
3- رنگ نقره ای رنگ آن که با بای‌ رفتن فلز نیکل نقره ای تر می شود و درصد اکسیداسیون آن پایین تر می آید.
4- با قرار دادن این آلیاژ در مواد غذایی و اسیدی اکسیداسیون خیلی کمی نسبت به ورق تولیدی موجود در بازار اتفاق میافتد.
باز میگم قصد تبلیغ نداشتم بلکه وظیفه ای دیدم که :
همه محصولات را با یک چشم نبینید.
> باسپاس فراوان ؛ حکیم مهدی




نظر شما
      
<      1   2   3   4   5   >>   >